Vrijdag, 26 juli 2002
Aangezien ik ervan geprofiteerd had om voor het kamp mijn familie in Chicago te bezoeken, was voor mij die dag de reis niet erg lang. Op de luchthaven in Chicago heb ik Eva en Jan, de twee Belgische studenten, gevonden, die al kennis gemaakt hadden met het Finse trio dat blijkbaar op dezelfde vlucht van Chicago naar Huntsville zat. Na een vertraging van een uur zijn we op de luchthaven van Huntsville onmiddellijk verwelkomd door Julie Ferriss, verantwoordelijke voor het ISC en met een bus naar onze verblijfsplaats gebracht, het USSRC voor de leerlingen en de dormitories van de University of Alabama voor de leerkrachten. Daar kregen we meteen een Amerikaans avondmaal: een stuk pizza met Cola of Sprite. Veel tijd om onze koffers uit te laden en alle geschenkjes die al klaar lagen te bekijken, hadden we niet, want die avond kwam het ISS over Huntsville gevlogen. We hadden geluk, want het was helder en het ISS was bijna 6 minuten zichtbaar. Een passend begin van ISC!

Zaterdag, 27 juli 2002
Na een eerste programmavoorstelling tijdens het ontbijt en een korte kennismaking met ons team Zvezda was de eerste activiteit al meteen een hoogtepunt: een lezing door Grace Corrigan, moeder van Christa McAuliffe (Challenger 1986). Haar relaas over Christa was erg aangrijpend en de manier waarop zij over Christa? leven als Teacher in Space sprak, zo vol enthousiasme zowel over het beroep van leerkracht als over haar ervaringen met de ruimtevaart, is bewonderenswaardig. Nadien heeft ze met elke leerkracht apart een foto gemaakt en haar boek (dagboek voor Christa) gesigneerd.
In de namiddag hadden we even vrije tijd (enige keer!) om ons voor te bereiden op de Parade of the Nations. Er werden eerst groepsfoto? gemaakt, dan waren er enkele speeches, en dan mochten alle buitenlanders hun land voorstellen. Er waren toffe en originele presentaties, maar sommige landen hadden zich niet aan de tijdslimiet van 2 ? 3 minuten gehouden. Onze voorstelling, een kort tekstje over Belgi? dat we in 12 talen herhaald hebben, heeft indruk gemaakt, vooral bij de Amerikanen zelf. Je zag hun ongeloof groeien naarmate we meer en meer talen gebruikten. We waren geen onbekenden meer!
Na het avondeten hebben we de IMAX-film Space-Station gezien. Heel mooie beelden die ik graag meer op TV zou zien verschijnen!

Zondag, 28 juli 2002
Vroeg opstaan, en dat op een zondag, maar het was de moeite: een voordracht van Mike Mullane, drievoudig shuttle-astronaut, mission specialist, en nu professioneel spreker. Een geboren verteller, hij had direct iedereen mee en bracht de zaal vaak aan het lachen. Hij vertelde over zijn leven als kind en hoe hij astronaut was geworden, over het leven aan boord van de shutlle met zijn dagelijkse ongemakken en over de lancering. Voor de jeugd had hij een belangrijke boodschap: doe je best, zeker ook op school, draag zorg voor je lichaam en stel jezelf een doel, zo hoog mogelijk. Waarmee velen blij waren, was zijn antwoord op de vraag of hij nooit bang was bij een lancering, zeker na de Challenger:I was terrified the first time, I was terrified the second time, and I was still terrified the third time.
Na de middag hadden we een eerste bijeenkomst om een mission-patch voor ons team te ontwerpen. We kregen eerst uitleg over de betekenissen van bestaande mission-patches en moesten dan de koppen bij elkaar steken om iets te ontwerpen waarin ons team zich kon herkennen. Het was een leerrijke discussie en het resultaat mocht er wezen, vooral dankzij het tekentalent van de Tsjechische leraar.
Homer Hickam was ondertussen gearriveerd zodat we konden aanschuiven om het boek ?ocket Boys?te laten signeren. Dat is zijn eigen levensverhaal, hoe hij als zoon van een mijndirecteur in een klein mijndorp in West-Virginia zich opgewerkt heeft en NASA-ingenieur is geworden. De verfilming van dat boek hebben we ? avonds gezien en is heel inspirerend voor jongeren.
Maar voordien was er nog een top-activiteit: ?on Braun Rocket Scientist Forum?Drie Duitse en twee Amerikaanse medewerkers van von Braun gaven aan de hand van dia? uitleg over de geschiedenis van de raketbouw. Hetgeen mij daarin het meest trof, is hoe recent die hele ruimtevaart eigenlijk echt is. Ik ben als kind opgegroeid met de Space-Shuttle en heb mij nooit gerealiseerd hoe snel dat allemaal gegaan is. In 1925 werd von Braun? thesis over raketbouw aan de universiteit nog afgewezen als te futuristisch en nu besteedt de media geen aandacht meer aan een lancering wegens te gewoon?
Een German Dinner sloot dit bezoek af.

Maandag, 29 juli 2002
Steve Spangler was de volgende gast. Hij is wetenschapper en geeft cursussen aan leraren over hoe wetenschap door experimenten op een ludieke manier aan kinderen over te brengen. Hij toonde niet alleen zijn experimenten, maar liet ons ook meedoen, en heeft ons een hoop materiaal mee naar huis gegeven om op school mee verder te werken. Ook hij kon een hele zaal leerkrachten in spanning houden en aan het lachen brengen. Ik heb hem gevraagd of hij geen tournee langs Belgische scholen wil komen doen. Hij was heel erg ge?nteresseerd, maar zou zeker nog twee jaar wachten, want hij was pas vader geworden van een tweeling, en zijn vrouw is normaal zijn assistente.
Voor het middageten kregen we nog een korte uiteenzetting over de geschiedenis van de Amerikaanse ruimtevaart.
Nadien was het dan tijd voor onze eerste mission training. Ik werd omwille van mijn naam benoemd tot Mission Specialist 1 en mocht een EVA doen (= Extra Vehicular Activity). Plezier gegarandeerd in de cockpit, vooral met een droge grappenmaker als Commander.
Dan was er nog een korte workshop over hoe ruimtevaart in je lessen opnemen, gesplitst tussen middelbaar en lager onderwijs. Voor het middelbaar werd getoond hoe je aan de hand van raketjes, gemaakt van een fotodoosje en gelanceerd met water en aspirine, tweedegraadsvergelijkingen kon aanbrengen. Nuttig voor de lessen wiskunde en fysica.
s'Avonds werden we opgehaald door echtparen uit Huntsville die ons uitnodigden voor een etentje bij hun thuis. Ik hoorde bij een groep van een 20-tal leerkrachten. We waren als groep te gast bij een echtpaar, dat samen met acht andere echtparen, een diner had voorbereid bij hen thuis. Heel sjiek, sympathiek en gezellig was dat, en h??l lekker eten!

Dinsdag, 30 juli 2002
s' Morgens kregen we een nieuw aangepast weekprogramma, want Julie had voor een extraatje gezorgd: een bezoek aan het NASA Marshall Space Flight Center op dinsdagnamiddag. Vroeger maakte dat sowieso deel uit van het ISC programma, maar sinds 11 september waren alle bezoeken aan het Center stopgezet. Via de hoogste directeur van het Center, Art Stephenson, die aanwezig was op de Parade of the Nations, had Julie het klaargespeeld om voor ons een uitzondering te maken.
In de voormiddag stond er eerst een knutsel-workshop op het programma: we moesten hete-luchtballonnen maken die later die week zouden opgelaten worden. Leuk om eens te doen, maar eerder voor lagere school leerlingen. Daarna mochten we drie astronauten-simulaties proberen: de multi-ax, de moonwalk en de space-shot. Eigenlijk zijn dit meer kermisattracties, want ze worden bij astronautentrainingen niet (meer) gebruikt., maar ze zijn toch leuk Voor de gravitatieton waren er spijtig genoeg te weinig vrijwilligers in onze groep.
De bustocht doorheen het NASA Marshall Space Flight Center was indrukwekkend. We moesten onze ogen de kost geven en zoveel mogelijk in ons geheugen opslaan, want we mochten niks meebrengen, enkele onze identiteitskaart. Geen foto? dus. Eerst hebben we het Mission Controll Center gezien van waaruit de wetenschappelijke experimenten aan boord van het ISS gevolgd worden. Daarna zijn we 23 verdiepingen naar boven geklommen op de installatie waar de motoren van de Saturnus-V getest zijn in de jaren zestig. Die installatie wordt nu aangepast om binnen een paar jaar de nieuwe Atlas raket te testen. Je had er een prachtig zicht over het hele center, maar gerust voelde ik mij er niet. We hebben ook een werkplaats bezocht waar Boeing werkt aan de coating van de uitlaten van de raketmotoren. Daar was de uitleg voor mij iets te technisch. Tot slot zijn we ontvangen in het hoofdkwartier van de NASA met een kleine receptie en heeft Art Stephenson een overzicht gegeven over de toekomstplannen van de NASA en een aantal vragen beantwoord.
s' Avonds was er in een nabijgelegen hotel een receptie, speciaal voor de ?eachers of the Year? met daarbij een lezing van een leraar-dichter Taylor Mali. Omdat ik na vijf dagen al uitgeput was door het weinig slapen en drukke programma, ben ik die avond vroeg gaan slapen en heb die activiteit gemist, maar de volgende morgen heb ik wel een CD en een boek, dat ik goed kan gebruiken voor mijn lessen Engels, van hem gekocht en laten signeren.

Woensdag, 31 juli 2002
s' Morgens heeft Irene, een vrouw die al sinds het begin van de jaren 80 werkt aan het archiveren van het werk van von Braun, uitleg gegeven over de geschiedenis van Huntsville, die volledig samenhangt met de geschiedenis van von Braun en zijn team en het rakettenprogramma van de Amerikanen in de zestiger jaren. Interessant als achtergrond bij het ISC.
Dan zijn we aan onze eerste echte shuttle-mission begonnen, die we maandag hadden voorbereid. Ze is heel goed verlopen, vooral ook onze EVA: we hadden in een recordtijd voor leerkrachten onze piramideconstructie opgebouwd en we hebben ons goed geamuseerd.
? Middags waren er speciale gasten bij de lunch: de directie van het NASA Marshall Space Flight Center. Ze hadden voor mij het antwoord bij op een vraag die ik gesteld had tijdens het bezoek dinsdag, namelijk hoe je op school met een klas contact kan leggen met het ISS. Heel attent vond ik dat.
? Namiddags en ? avonds volgden er vier workshops op elkaar. Dat was eigenlijk wat te veel, maar dat was het gevolg van de programmawijziging van dinsdag. Eerst kregen we uitleg over het NASA Education Center en al het materiaal dat zij ter beschikking stellen voor scholen. Dat is enorm veel en voor alle leeftijden. Van hen hebben we heel veel materiaal gekregen. Dan volgde onze training voor onze tweede shuttle-simulatie. Na het eten gaf Julie zelf een workshop over hoe je het boek ?ocket Boys?(zie vroeger) in de klas kan gebruiken, niet alleen als lectuur, maar ook om aan teambuilding te doen. Voor mij was dat heel nuttig, en mits wat aanpassingen perfect bruikbaar in de les Engels in het hoger middelbaar. Tijdens de laatste workshop werd er uitgelegd hoe je een draaibare sterrenkaart kon maken in de klas, wat eerder in de lagere school bruikbaar is. Ook de achtergrondinformatie die er gegeven werd, was heel elementair en niks nieuws voor mij.

Donderdag, 1 augustus 2002
Na het ontbijt hadden we even tijd om het museum te bezoeken voor we een rondleiding kregen in het rakettenpark. Zowel het bezoek aan het museum als aan het rakettenpark waren heel interessant en naar mijn gevoel veel te kort. Maar het aangepaste weekschema liet niet meer tijd toe. Daarna volgde een workshop over ?ydroponics? planten die ze proberen te kweken zonder bodem, wat in de toekomst nuttig kan zijn voor de ruimtevaart. Ook hier lag het accent op hoe we deze experimenten in onze eigen klas konden uitvoeren.
Voor de lunch lanceerden een aantal teams hun zelfgebouwde raketjes en tijdens het middagmaal kregen we hoog en onverwacht bezoek: drie astronauten van de laatste shuttle missie (STS 111) die pas sinds half juni terug waren, kwamen met ons lunchen voor ze een bezoek zouden brengen aan het NASA Marshall Space Flight Center om hen te bedanken voor de samenwerking tijdens de vlucht. Met ??n van hen heb ik even gesproken, voor ze zelf hun verhaal gedaan hebben aan iedereen, ons een video van hun vlucht getoond hebben, vragen beantwoord hebben en een fotosessie gehouden hebben. Die groepsfoto met hen zouden ze ons nog opsturen.
Nadien kregen we een soort paracommandotraining: langs een kabel in het water landen, uit een zinkende helikopter zwemmen, en een race in rubberbootjes. Dat was een heel ontspannende namiddag, het was stralend weer en heerlijk warm water!
Tijdens het avondeten kwam Martin Martinez zijn levensgeschiedenis vertellen. Hij is een ?pray-painter?en maakt op ongelooflijk korte tijd knappe, futuristische schilderijen. Hij gaat nu rond in scholen om de jeugd te vertellen dat ze toch echt hun studie ernstig moeten nemen, en niet, zoals hij, zijn middelbaar onderbreken. Hij is aan de drugs geraakt, en enkel door de steun van zijn moeder is hij weer op het rechte pad geraakt.
? Avonds hebben we nog een deel gezien uit de documentaire reeks ?rom Earth to the Moon? waarin de Apollo 17 crew wordt opgeleid om op de juiste manier stenen te verzamelen tijdens hun missie naar de maan.

Vrijdag, 2 augustus 2002
Voor het ontbijt heeft iedereen zijn heteluchtballon die hij tijdens de week geknutseld had, opgelaten. Dat was een heel kleurrijk en mooi schouwspel! Nadien hebben we raketten gebouwd uit plastieken colaflessen, die je op een eenvoudige manier met water en een pomp zelf kan lanceren, ook weer met de bedoeling dat later met eigen leerlingen te herhalen. De raket van onze groep vloog het hoogst en het best!
In de namiddag hebben we dan onze tweede Shuttle mission uitgevoerd. Nu zat ik in Mission Controll en was daar verantwoordelijk voor het co?rdineren van de EVA. Ik moest de beide mission specialists instructies geven over hoe zij een bepaalde constructie moesten bouwen waarvan ik alleen het plan had. Toevallig (of juist niet) was ??n van beide mission specialists de Franse leraar die bitter weinig Engels verstond, en moest ik dus al mijn instructies in het Engels en het Frans geven. Dat was een goede oefening! Ik had de indruk dat er tijdens het geheel van deze missie veel fout gelopen was (ze waren bijvoorbeeld al aan het landen en mijn ruimtewandelaars waren nog niet terug ingestapt), maar toch kregen we enkel positieve commentaar achteraf.
Voor mijn leerlingen was nu het grote moment, en zag ik ze voor de eerste keer terug: hun ?raduation? Ze kregen elk hun diploma, en eventueel nog extra medailles voor de beste prestaties, en wat hier totaal onbekend is, een medaille voor de persoon met de meeste teamspirit.
Het avondmaal duurde iets langer dan normaal, om ons de gelegenheid te geven nog wat met elkaar te babbelen. Dan was het onze beurt: graduation. Hier mochten spijtig genoeg onze leerlingen niet aanwezig zijn. De ceremonie werd geopend met een video: een clip met beelden van Christa McAuliffe en haar school bij een liedje dat speciaal voor haar geschreven en opgenomen was. Prachtig nummer, maar h??l ontroerend als je daar een hele week met leerkrachten rond ruimtevaart gewerkt hebt. Na enkele toespraken kregen wij onze diploma? en mochten we officieel het naamkaartje op onze borst omdraaien. De ceremonie werd gevolgd door een paar sketches van elk team, waarmee ook Art Stephenson hartelijk moest lachen. Aan het einde mocht dan iedereen samen de omslag opendoen waarop stond ?o not open? Daarin zat een uitnodiging voor een leerling naar keuze die volgend jaar aan Space Camp mag deelnemen, waarmee iedereen heel blij was.
De avond werd afgerond met een party onder het model van de shuttle, dat daar op het plein staat. De leerlingen waren daar ook. Nadien heeft iedereen nog lang ingepakt en gebabbeld.

Zaterdag, 3 augustus 2002
Vanaf 4us'morgens vertrokken al de eerste busjes met deelnemers naar de luchthaven. Wij hadden nog net tijd voor een ontbijt en zijn dan weer samen met de Finnen vertrokken. We hadden een heel rustige vlucht naar Chicago, moesten daar wel bijna 5 uur wachten, en zijn dan naar Brussel gevlogen, waar we zondagmorgen toekwamen. Van de jet-lag heb ik op de terugreis niks gemerkt omdat ik zo moe was van die drukke week dat ik toch op elk ogenblik in slaap kon vallen.

De groep
De Amerikaanse leerkrachten kwamen uit de verschillende staten van Amerika en uit de overzeese gebieden zoals Virgin Islands, Mariana Islands, Guam en Samoa, en waren elk in hun staat tot Teacher of the Year verkozen. Ze hadden elkaar al op twee vroegere bijeenkomsten in Dallas en het Witte Huis ontmoet.
De internationals kwamen uit 22 verschillende landen en waren telkens gekozen omwille van hun specifieke interesse voor ruimtevaart. De Hongaarse leraar was een ex-gevechtspiloot die in Sterrenstad tot kosmonaut was opgeleid, maar uiteindelijk niet in de ruimte gevlogen heeft.
De hele groep werd onderverdeeld in 5 teams. Wij waren Zvezda en daarin zaten naast de Amerikanen ook Singapore, Frankrijk, Tsjechië en België. Een tof en zeer gevarieerd team met ook een art-teacher en een koordirigent.

De organisatie
Er is enorm veel werk gestoken in de organisatie van dit ISC. Alles verliep zeer vlot. Knap teamwerk! Ook de maaltijden waren heel verzorgd, maar het eten bleef Amerikaans. Het enige waarmee fouten gebeurd zijn, waren de vertrekuren van de vluchten. Meerdere delegaties, ook Belgi?, kregen foutieve vertrekuren opgegeven en hebben dit zelf moeten ontdekken en melden.


Foto?
Uit verschillende hoeken krijg ik berichtjes over foto? op het internet. Ik heb ze nog niet allemaal uitgetest, maar hier zijn de adressen:

www.jantje.i8.com (foto? van Jan Gallet)
www.lwo.dk/ISC/index.htm
www.satellitedidattico.it/public/ISC2002/test-02.asp (fotosite van Italiaanse leraar)
http://pub39.ezboard.com/internationalspacecampjuly2002 (messagepagina van Engelse leerling)

Gebruikte afkortingen
ISC: International Space Camp
USSRC: US Space and Rocket Center
EVA: Extra Vehicular Activity
ISS: International Space Station



Dank
Dank aan alle mensen die ertoe bijgedragen hebben dat ik dit kamp heb mogen.